Lost Media*

Piosenka to przechwałka w stylu trapowym. Podmiot liryczny opowiada o pieniądzach, statusie i wyglądzie, a przy tym dość ironicznie komentuje własne cechy, na przykład to, że mimo czarnego stroju jest białym rapperem. Nastrój jest pewny siebie, z lekkim przymrużeniem oka, a nie agresywny. Całość buduje wrażenie kogoś, kto dobrze się bawi swoim sukcesem.

Obraz rozwija się od ubrań do biżuterii i samochodów. Na początku pojawiają się buty i stroje, potem motyw bieli, który wraca w porównaniach do śniegu w górach, a na końcu srebrny łańcuch na masce auta, symbol luksusu. W środkowej części podmiot mówi, że jest „na górze”, i gra słowami, bo nie chodzi mu o narty, lecz o sukces. Dalej pojawia się zabawa z pokoleniem: dziewczyna chce skakać na skuterze wodnym, ale nie jest „z pokolenia Z”, co ma wywołać śmiech.

Najważniejsze są tu obrazy przepychu i porównania, które łączą biel, śnieg i luksus. Nie mają one głębszego znaczenia poza pokazaniem stylu i statusu. Uwagę zwraca też autoironia i gra słowami, które sprawiają, że przechwałki brzmią lekko i zabawnie.